Stänzler Ohne Worte

Obmann	Als Obmaa vo der Strammclique "Pyloneese" bin ych sälbverständlig nit numme verantwortlig für die rächtmässigi Durefiehrig vo der GV, nai, ych fiehl mi au verantwortlig fir my Spil an der Fasnacht. Hitte muess y mi aber frooge: Was han y falsch gmacht an däre Fasnacht?.Was han y vergässe? S het doch alles gstumme? S Wätter, d Stimmig by de Pfyffer und by de Tambuure, und das isch jo waissgott nit immer esoo, y ha mir also kai Vorwurf kenne mache.
Pascal	Aigetlig han y alles gha, wo s Lääben aim ka gää: E nätti Familie mit em Fränzi, mynere liebe und verständnisvolle Frau, charmant und grosshärzig; was will me do no meh? Dernoo zwai gueti Buebe, wo baidi der richtig Wääg gnoo hänn. Der Schorsch, der elter, het juscht grad s Medizinstuudium abgschlosse und der jünger, der Franz, macht jetze grad e Lehr als Eleggdroniger. Mir wohne im e schöne Huus mit Garte und Schwimmbad z Binnige. Y ha aigetlig kaini Probleem gha.
Seppi	In der letschte Raihje han y johrelang näbem Pascal derfe drummle. Är isch kai gschwätzige Tambuurfründ, är isch kaine, wo het können uff d Pauke haue, är het nie e Humpen ex uusgsoffe, är isch nie uff der Disch gstande und het e Büttereed ghalte oder d Carmen gsunge. Ruehig und verschwige isch er gsi. Halt e Bänggler. Vizediräggder. Är het mir öbbenemool vo der Fusion verzellt, vo de Grabekämpf, vo de virtuelle Mässerstächereye uff der Diräggzionsetage. An eme Stammdisch het er mer dernoo aber verzellt, är haig s Renne gmacht, syg sogar uffgstige, noh nööcher an Konzärnlaitigshimmel aane. Numme mänggmool isch er wortlos vor sym Däller Spaghetti gsässe, het mit der Gable wie gedanggelos immer die glyche uffgwiglet, bis si kalt gsi sinn. Y han en dernoo als zruggghoolt, wenn en gfroggt ha, wie s de Buebe dät goo oder an der Börse. D Wuche vor der Fasnacht het er mir aber nohn ere Marschiebig gsait, är dät sich das Johr bsunders uff d Fasnacht freue. Wie scho lang nümm. Und wie bim erschte Mool, haig er glaub Fieber – richtigs Fasnachtsfieber. Syni Auge hänn glänzt und gstrahlt; derby isch s e dootdriebe Dag gsi.
Pascal	Jä, my Drummle. My Drummle isch meh, wie nummen en umbaute Schirmständer, wie d Pyffer allewyl sage. My Drummle isch e hoochsensibel Inschtrumänt. Do kan y mi uusdrugge, do leeg y my Seel dry, mit däm Kibel sag y, was y dängg. Bsunders schön isch s under der Larve. Äntlig emoole ellai z sy, sich sälber, ohni Schminggi und Alldag, nit miessen em Chef e Gruess gää, nit miesse lächle, wenn s zum Hyylen isch, nimertsem miesse gfalle, aifach numme sy.
Obmaa	Als Obmaa vo der Stammclique "Pyloneese" bin y nit numme für der rybigslos Ablauf vom Cortège zueständig, nai, y muess au der Morgestraich im Griff ha, Uurschrey hi oder här. By uns git s kai Chaos, au wenn s esoo uusgseht! Wenn y mi bsinn, dernoo isch mir der Pascal scho am Morgestraich uffgfalle, wien er ruehig vor sym Däller Mählsubbe gsässen isch, e weeneli blaich, aber das isch er aigetlig immer gsi. Är het nit vyl gsait, isch au noh zwai Gleesli Wysse kau luute gsi, kai Witzverzeller, kai blödi Lachkanone, wo sich ab den aigene Pointe verschluggt. Still het er die feyne Momänt gnosse, wie me sich halt e Basler vorstelle ka, wo nit gärn in sy Härz ynezünde losst.
Seppi	Am Mäntig isch der Pascal frieh haim, aber am Zyschtig, wo s in der Stadt inne vo Fasnacht nummen esoo wuslet, do isch er voll uffbliehjt in sym Schyssdräggzügli. Är het am Zyschtig immer sy Harlekin aagha. "Waisch", het er als zue mer gsait, "dasch my Arlecchino." Villicht isch der Pascal melancholisch gsi. Wär waiss? Am Mittuche bin y schön verschrogge. Y ha mi grad barat gmacht für in s Stammlokal z goo, wo mer sy Frau, s Fränzi, delefoniert. S Gossdüm vom Cortège dät immer no am Kaschte hängge, der Pascal syg nonig haimekoo. Das ka jo fascht nit sy, ass der Pascal aifach esoo nit haim kunnt, versumpft oder fremd gangen isch, d Zyt vergässe het. Y han en jo no gseh, der Pascal, wien er am Bluemerain in e Taxi gstigen isch. Dört het s kehrt und isch Richtig Santihans dervoogfahre. Was für Zyt ass gsi isch? Jo villicht ains, oder zwai, y waiss es nümm gnau.
Pascal	Ych han em Taxifahrer gsait, är soll mi an d Dreyländer-Egge fahre. Der Taxichauffeur het mi e weeneli kurios aagluegt. Y han em s aagseh, was er dänggt. Und är het dänggt. Will s e Basler gsi isch. "Isch s ene schlächt?" het er mi gfroggt. Nai, nai, y bruuch numme frischi Luft und e weeneli Beweegig. Dernoo het er nyt meh gsait. Wo mer aakoo sinn, het er mi gfroggt, ob er warte soll. "Nai, nai, y wär danggbar, wenn si mir aifach no däte d Drummlen uuslaade." Y ha öbbenemool wien en Art Färnweh bikoo. Wie Aafäll vo Haimweh. Y bi vorne am Gländer gstande bim Pylon. Vo däm het unseri Glique jo der Namme bikoo, d Pyloneese. Und jetz stand y do, gniess die stilli Nacht, s Gurgle vom Rhy, d Liechter vom Elsass und vom Dytschen ääne, wo lycht gflaggeret hänn. Y ha die bsunderi Luft ygsooge wien e gail Parfüm, y han an Himmel gluegt, wo der Mond wien e blaichi, matti Kugelelampe hinder de Wolgge verschwumme sy Bahn zooge het. Jo, das isch es, das muess es doch sy! Soll y - wie ganz friehner emool - aifach ab noh Rio, ab an die eewigi Sunne, soll y z New York underdauche, aifach esoo, ohni Namme, ohni Babyr, aifach numme mit der gränzeloose Freyhait, won y jeedes Johr numme für drey Däg und drey Nächt hinder der Larve find. Die unbeschrybligi Sehnsucht nach ere innere Wytti, nohn eme Härz, wo fir enander schloht, nohn ere Wält, won esoo diefgründig isch und gerächt wie d Frau Fasnacht. Schmärz und Säligkait hänn in is Platz und numme der Dag druff, wenn der digg Näbel kunnt, wo uff aimool uff em Rhy lyt, losst alles verdampfe. D Sehnsucht goht in mym Drummelschlag uff im Wirbel und in de greftige Schleeg, wo dausigfach in de Gässli widerhalle und jetze wytterdrait wärde, derten aane, wo s Wasser uffheert und in der Sunnen uffgoht. Wie mir.
Obmaa	Als Obmaa vo der Stammclique "Pyloneese" bin y nit numme verantwortlig für e suuber Fasnachtsänd, y bi au zueständig für schwirigi Fäll. Y bi derfür do Sukkurs z gäh, wo s nötig isch. Der Pascal het me laider nümme gfunde, är isch verschwunde blibe. S Fränzi, sy Frau, het en als vermisst gmäldet. Numme sy Drummle het me an der Dreyländer-Egge under em Veloständer gfunde. Sältsam...

Ohni Wort